اهداف: در جهان بسیاری از سالمندان توسط خانواده مراقبت می شوند. مراقبت از سالمندان دارای شرایط خاص مانند جانبازان می تواند بر سلامت روان مراقبان تاثیر بگذارد. از این رو هدف مطالعه حاضر، بررسی رابطه خودکارآمدی و افسردگی در میان مراقبان عضو خانواده سالمندان جانباز شیمیایی بود. ابزار و روش ها: در این مطالعه مقطعی از نوع توصیفی-تحلیلی در سال 1397، تعداد 142 نفر از مراقبان عضو خانواده جانبازان شیمیایی سالمند شهرستان سردشت به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسش نامه های افسردگی (CES-D) و خودکارآمدی شرر (GSES) جمع آوری شده و توسط نرم افزار SPSS 21 و با استفاده از آزمون های مجذور کای، همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی چندگانه و رگرسیون لجستیک مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: شیوع افسردگی در میان مراقبان 52. 8% بود. شیوع افسردگی به طور معنی داری برای افراد در گروه سنی 41 تا 50 سال، طبقه اقتصادی بالا و متولدین روستا پایین تر بود. در میان ابعاد خودکارآمدی، بعد نیت رفتار بیشترین تاثیر را بر تغییرات نمره افسردگی داشت. همچنین مراقبت کنندگانی که خودکارآمدی بالاتر (0. 981-0. 859=CI؛ 0. 918=OR) و سن بیشتری داشتند (0. 993-0. 875=CI؛ 0. 932=OR) کمتر دچار افسردگی می شدند و مراقبت کنندگانی که در طبقه اقتصادی بالا بودند (0. 948-0. 065=CI؛ 0. 267=OR) احتمال افسردگی کمتری داشتند. نتیجه گیری: مراقبان عضو خانواده سالمندان جانباز شیمیایی شهرستان سردشت با خودکارآمدی بالاتر، سن بیشتر و طبقه اقتصادی بالا تر، کمتر دچار افسردگی می شوند.